CHIŃSKI NOWY ROK (ROK SMOKA) – CZ. II i III


Translate Polish to English

CHIŃSKI NOWY ROK (ROK SMOKA) – CZ. II i III🙂
W Nowy Rok postanowiliśmy wejść bardzo kulturalnie😉 i szwendaliśmy się od muzeum do muzeum. Efekty poniżej.
A! Przy okazji widzieliśmy nasz pierwszy Taniec Lwa, ale nie dość, że się opóźnił pół godziny, to jeszcze był tak beznadziejny, że na znak protestu go nie opublikujemy:/


😉
„Sen i Rzeczywistość: Arcydzieła Malarskie, Rysunkowe i Fotograficzne z Muzeum Orsay, Paryż”.
Wystawa skupiła się stosunku człowieka do nowoczesności, jego reakcji na „nowe”. Zachodzące w latach 1848 – 1914 zmiany w strefach społecznych i przemysłowych zmusiły artystów do zweryfikowania spojrzenia na zmieniający się świat. Próby dostosowania się do nowoczesnych warunków zaowocowały całkiem nowymi stylami artystycznymi w obrazowaniu rzeczywistości.
Znajdujące się w starym budynku stacji kolejowej Muzeum Orsay od 1986 gromadziło sztukę francuską lat 1848-1914. Sama lokalizacja jest metaforą i symbolem prezentowanej sztuki – postępu i zmienności. Muzeum posiada najbardziej charakterystyczne dzieła dla każdego z ważniejszych okresów artystycznych: Realizmu, Impresjonizmu, Symbolizmu.
MITOLOGIA
Narodziny Venus, 1863 (Alexandre Cabanel)
Zakupiony przez Napoleona III obraz wzbudzał wiele sprzecznych emocji. Niektórzy widzieli w nim arcydzieło, inni – portret kurtyzany i symbol korupcji i degradacji moralnej we Francji tego okresu.
 
 
Herkules Zabijający Ptaki Stymfalijskie, 1893 (Edgar Maxence)
Ilustracja VI pracy Herkulesa: okolice jeziora Stymfolos w Arkadii nękane były przez mordercze ptaki o dziobach i skrzydłach z żelaza. Bestie niszczyły plony i atakowały ludzi. Jednym z zadań Herkulesa było ich wyniszczenie.
 
 
Wenus z Pafos, 1852 – 1853 (Jean-Auguste Dominique Ingres)
Sama postać namalowana została przez Ingres, podczas gdy całe tło było dziełem jego ucznia Alexandre Desgoffes. Mitologiczny obraz Wenus jest jednocześnie portretem córki jednego z posłów francuskich. Ingres nieco zniekształcił postać kobiety: linia jej pleców jest zbyt mocno zaokrąglona, a szyja tworzy z lewym ramieniem nienaturalny kąt. To dziwne zniekształcenie w połączeniu z rozmarzonym wzrokiem Madame Balay sprawia, że obraz zawiesza się gdzieś pomiędzy marą a rzeczywistością.
 
 
LITERATURA I MUZYKA
Rycerz Kwiatów, 1892 (Georges Rochegrosse)
Obraz zainspirowany operą Wagnera „Parsifal”. Parsifal chce odnaleźć Święty Graal i za jego udziałem sprawić, że Dobro zatryumfuje nad Złem. Obraz przedstawia scenę, w której Parsifal trafia do magicznego ogrodu, w którym kuszony jest przez nimfy. Parsifal opiera się pokusie dzięki swojej śliniącej zbroi, w której odbijają się prawdziwe demoniczne twarze kusicielek.
 
 
Córka Króla, 1865-1867 (Sir Edward Burne-Jones)
Część serii „Legenda o Św. Jerzym i Smoku”. Przedstawia księżniczkę Sabrę, którą Św. Jerzy ratuje przed złożeniem w ofierze smokowi. By wyrazić swą wdzięczność, ojciec dziewczyny przechodzi wraz z całym swoim ludem na chrześcijaństwo.
 
 
HISTORIA I WOJNA
Po rewolucji 1848, Francja Napoleona III stała się polem wielu konfliktów – zarówno lokalnych, jak i międzynarodowych. W 1870r. po upokarzającej wojnie, w której Francja straciła m.in. Alzację, kraj przeszedł pod panowanie Prus. Te tragiczne wydarzenia, jak również cierpienie cywilów, ale i męstwo żołnierzy francuskich stały się jednym z ważniejszych tematów artystycznych.
Enigma, 1871 (Gustave Dore)
Ze wzgórza (Montmarte) usłanego ciałami poległych żołnierzy, Sfinks spogląda na po-bitewny, tragiczny krajobraz. W dali unosi się dym z podpalanego przez nieprzyjaciela miasta (Paryż). Zrozpaczona, skrzydlata postać (Nike), pyta Sfinksa o sens wojny i zagłady. Jednak Sfinks milczy.
 
 
Wojna w Kawalkadzie Niezgody, 1849 (Henri Rousseau)
Przedstawia rzymską boginię wojny – Bellonę. Kobieta z wykrzywioną potwornym grymasem twarzą, z uniesionym w bojowym geście mieczem, przemierza konno pokrytą ciałami ziemię. Wokół kruki ucztują na ludzkim mięsie. Obraz zdominowany jest przez czerń i czerwień – kolory żałoby i krwi.
 
 
RODZINA
Rodzina i najbliżsi przyjaciele byli często jedynymi, z którym artysta mógł dzielić swoje pomysły i problemy twórcze. W dobie gwałtownych przemian społecznych i przemysłowych byli jedną stałą rzeczą w życiu twórców, ich wsparciem i moralnym, a często i finansowym🙂
Dwie Siostry, 1894 (Berthe Morisot)
Obraz jednej z niewielu malarek, którym udało się uzyskać rozgłos i uznanie we Francji XIXw.
Morisot była również bratową Eduarda Manet, który często obierał ją sobie jako temat swoich obrazów🙂
 
 
Rodzina Thaulow, 1895 (Jacques-Emile Blanche)
Przedstawia norweskiego malarza w otoczeniu jego trojga dzieci. Thaulow i Blanche byli bardzo bliskimi przyjaciółmi.
 
 
PRACA
Rewolucja przemysłowa wzbudziła w artystach nostalgiczne uczucia w stosunku do wsi, pracy na roli. Jawiło im się to, jako utracona sielskość, raj, którego się wyrzekli na rzecz zadymionych fabryk.
Praczka, 1860 (Paul Guigou)
 
 
Młoda Wieśniaczka Rozpala Ogień, 1887 – 1888 (Camille Pissarro)
 
 
Ostatni Zadanie Dnia, 1891 (Giovanni Segantini)
Panteistyczny obraz świata – harmonia między człowiekiem, a naturą.
 
 
ROZRYWKA
Rozwijający się we Francji modernizm stał się również bodźcem do powstania nowych form rozrywki. Zaczęły powstawać resorty turystyczne, gdzie wszystko koncentrowało się tylko i wyłącznie na uprzyjemnianiu czasu gościom. Wyposażone w sklepy, restauracje, kawiarnie, teatry, stały się miejscem, w którym musiał pokazać się każdy, kto chciał zaistnień w Towarzystwie.
Młoda Kobieta na Plaży, 1888 – 1889 (Phillip Wilson Steer)
 
 
Przypływ na Plaży w Cabourg, 1910 (Rene-Xavier Prinet)
Zainspirowany cyklem powieściowym Marcela Prousta „W poszukiwaniu straconego czasu” – przedstawia bardzo popularny resort turystyczny w Normandii.
 
 
Loża Teatralna, 1908 (Pierre Bonnard)
Przykład na anty-formę. Artysta poprzez specyficzne umiejscowienie głównych postaci – jedna z nich jest „obcięta”, druga umieszczona na ostatnim planie obrazu – manifestuje swoje nieskrępowane podejście do kompozycji, negację zasad.
 
 
 
POSTAĆ LUDZKA
Od połowy XIXw. zaczęto odchodzić od formalnego przedstawiania modeli. Zamiast w oficjalnych strojach, zaczęto pokazywać ich w ubraniach codziennych. Zamiast uwieczniania ich w wyszukanych, sztywnych pozach, zaczęto malować ich przy pracy, czy innych „przyziemnych” okolicznościach.
Chłopiec z Kotem, 1868 – 1869 (Pierre-Auguste Renoir)
Artysta zupełnie nie sili się na upiększanie swojego modela. Dokładnie odzwierciedla jego niezbyt atletyczne ciało, krótkie nogi. Dodatkowo podkreśla bladość jego skóry, przez stosowanie ostrych, metalicznych kolorów.
 
 
Improwizowany Szpital Polowy, 1865 (Frederic Bazille)
Przedstawia Claude Moneta, przykutego do łóżka przez uraz nogi. Bazille, kiedyś student medycyny, skonstruował dla przyjaciela specjalny wysięgnik, który miał nieco złagodzić ból. Obraz przedstawiając bardzo skrupulatnie, szczegółowo przedmioty codziennego użytku ma na celu pokazać ich użytkowe piękno.
 
 
CZŁOWIEK, JAKO ISTOTA SAMOTNA
Koniec Jesieni, 1899 (Eugene Laremans)
Symbol i odzwierciedlenie przemian przemysłowych. Industrializacja zagarnęła wieś, niszcząc jej piękno, witalizm. Starsza para wieśniaków przechadza się wolno w jesiennej scenerii tego, co zostało z wioski. Jesień symbolizuje przemijanie czasu i zbliżanie się końca – życia, porządku, jaki znamy.
 
 
Dziewczyna i Śmierć, 1908 (Marianne Stokes)
 
 
„JEŚLI O MNIE CHODZI, TO NICZEGO NIE JESTEM PEWIEN, JEDNAK WIDOK GWIAZD SPRAWIA, ŻE ZACZYNAM MARZYĆ” – Vincent van Gogh
 
 
A po wysiłku umysłowym odświeżyliśmy się tym🙂 I Wam polecamy to samo😉😉😉
 
 
CHIŃSKI NOWY ROK (ROK SMOKA) – CZ. III: PRACOWO

 

 

 

Po czterodniowej labie trzeba się było ponownie stawić w pracy. Rzecz to niełatwa, a wręcz ciężka masakrycznie, ale dalim radę😉 Tym bardziej, że noworoczne świętowanie przeniosło się z nami do biura.

 

 

 

Pewnego pięknego dnia dział Andrzeja przetransformował pół piętra w jadalnię, w której wszyscy ochoczo zaczęli mieszać w dobrobycie😉 Tradycyjna Lo-Hei walała się w każdym kącie, wróżąc nam rok dostatku, radości, szczęścia i czego tylko🙂

 

 

 

Dodatkowo do firmy zaproszona została grupa prezentująca Taniec Lwa. Oficjalny pokaz rozpoczął się w recepcji, a potem w rytmie totalnie ogłuszającego huku talerzy i bębna przemaszerowali przez wszystkie piętra biura. Dzielili przynoszącymi szczęście pomarańczami i zgarniali mnóstwo „czerwonych kopert”🙂
 

 

 

 

 
Taniec Lwa zorganizowało również centrum biznesowe gdzie SAP się mieści. Jakie centrum – taki taniec😉 Bardzo profesjonalny i efektowny😉


 
Na zakończenie obchodów moja szefowa zaprosiła do siebie całą naszą grupę. Oczywiście gwoździem programu była Lo-Hei🙂 i tony tradycyjnych słodyczy domowej roboty.

 

 

 

 
A na zakończenie dwa cudem odnalezione zdjęcia ciekawego zjawiska, zaobserwowanego w Chińskiej Dzielnicy. Zjawisko zostało uwiecznione z wachlarzem na jednym zdjęciu i szaszłykiem z ośmiornicy na drugim🙂

 

 



I to by było na tyle

Pozdrawiamy i do następnego przeczytania
Ola i Andrzej🙂

Napisz coś...

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d bloggers like this: